Sinds mijn diagnose Coeliakie in september 2019 heb ik gemerkt dat eten een enorm sociale aangelegenheid is. Het was een hele omschakeling voor mij om glutenvrij te gaan eten, maar ook een grote opluchting te merken hoe goed het dieet mij lichamelijk deed.
Voor mijn diagnose mocht ik erg graag uit eten gaan en had ik al vele restaurants bezocht met mijn man Danny. Na mijn diagnose had ik nog veel te leren en verwachte ik met enige aanpassingen prima uit eten te kunnen gaan. Dat viel mij regelmatig vies tegen. Uitgeklede borden met alleen een kaal stukje vlees of (bedienend)personeel met geen of weinig kennis kwam ik met grote regelmaat tegen.
Geen van de keren werd er bewust vervelend gedaan. Elke keer weer deed men zijn uiterste best om er toch nog wat van te maken, maar het verschil met de etentjes voor mijn diagnose was schokkend groot.
Dit maakte dat ik opzoek ben gegaan naar restaurants en eetgelegenheden waar ik onbezorgd kon eten. De eerste keer dat dat volledig lukte was zo’n grote opluchting! Dat soort bijzondere plekjes deel ik graag met anderen die net als ik gebonden zijn aan een leven lang glutenvrij eten. Want ook wij hebben behoefte en het recht om onbezorgd te kunnen genieten van eten.
Geniet ervan!
Wianne
Glutenvrij uit eten 